سینوزیت
آیا تا بحال به سرماخوردگی یا حساسیت شدیدی دچار شده‌اید که به مدت زیادی طول کشیده و بهبود نمی‌یابد؟ اگر چنین بوده احتمالاً دچار سینوزیت شده‌اید.

این بیماری از بیماریهای شایع است و از آنجا که تعدادی از موارد بیماری با سرماخوردگی یا حساسیت اشتباه گرفته می‌شود و فرد به پزشک مراجعه نمی‌کند، شیوع آن بیشتر از مواردی است که تشخیص داده می‌شود.

برای اینکه شما در مراحل اولیه بیماری متوجه ابتلای خود به سینوزیت شوید باید به سؤالات زیر پاسخ دهید. اگر به ۳ مورد سؤالات پاسخ «بله» دارید، احتمالاً مبتلا به سینوزیت شده‌اید و باید به پزشک مراجعه کنید. علت سینوزیت می‌تواند از عفوت با باکتری، قارچ و یا التهاب در نتیجه حساسیت باشد ولی در هر صورت مراجعه به پزشک ضروری است.

۱- آیا با فشار بر روی گونه‌های خود دچار درد می‌شوید؟

۲- آیا از سر درد رنج می‌برید؟

۳- آیا دچار گرفتگی و احتقان بینی شده‌اید؟

۴- آیا ترشحات بینی شما غلیظ و برنگ زرد – سبز می‌باشد؟

۵- آیا مبتلا به تب خفیف می‌باشید؟

۶- آیا تنفس شما بد بو شده است؟

۷- آیا در دندانهای بالائی خود احساس درد می‌کنید؟

همانطور که گفته شد اگر به ۳ مورد جواب مثبت بود باید به پزشک مراجعه کرد تا احتمال ابتلا به سینوزیت بررسی شود.

سینوزیت چیست؟
سینوزیت حاد باکتریائی، عفونت حفرات سینوس است که به باکتری آلوده شده‌اند. این بیماری معمولاً در پی یک سرماخوردگی، حملات حساسیت و با تحریک توسط آلوده کننده‌های محیطی ایجاد می‌شود و بر خلاف سرماخوردگی و یا حساسیت، تشخیص و درمان سینوزیت با پزشک بوده و به آنتی بیوتیک نیاز دارد. تا هم عفونت درمان شده و هم از ایجاد عوارض بعدی جلوگیری شود.

در حالت عادی ترشحات داخل سینوس‌ها به درون فضای بینی تخلیه می‌شود و در هنگام ابتلا به سرماخوردگی و یا حساسیت، سینوس‌ها ملتهب شده و در تخلیه ترشحات خود دچار مشکل می‌شوند که این قضیه می‌تواند باعث احتقان و سپس عفونت سینوس شود. تشخیص سینوزیت حاد پس از معاینه و پرسشهای پزشک در مورد علائم شما داده می‌شود ممکن است از عکس رادیولوژیک سینوس‌ها و گاهی نمونه ترشحات سینوس شما برای آزمایش وجود باکتری در آن استفاده شود.
چه موقع سینوزیت حاد تبدیل به سینوزیت مزمن می‌شود؟

اگر فرد بطور مکرر مبتلا به سینوزیت حاد شود و یا عفونت سینوس او برای مدت ۳ ماه یا بیشتر باقی بماند ممکن است به سینوزیت مزمن تبدیل شود. علائم سینوزیت مزمن ممکن است خفیف‌تر از نوع حاد باشد ولی عدم درمان سینوزیت مزمن می‌تواند باعث آسیب و تخریب سینوس‌ها و استخوان گونه شود که گاهی ترمیم آن نیاز به جراحی خواهد داشت.

سیـنوزیت (sinusitis) بـه عـفـونـت، التـهـاب و تـورم مـخـاط یـک یـا تـمام سینوسهای مجاور بینی اطلاق می‌گردد.
سینوسهای مجاوربینی (paranasal sinuses):

حفره‌های توخالی و پـر از هـوایی هستـنـد کـه در مـیان استخوانهای صورت و جمجمه قرار گرفته و با حفره بینی در ارتباط می‌بـاشنـد.

در هـر طــرف صورت ۴ عدد سینوس وجود دارد که عبارتند از:
۱- سینوسهای فکی (maxillary sinuses): در زیر چشم‌ها و در استخوان گونه واقع می‌باشند.
۲- سینوسهای پیشانی (frontal sinuses): در بالای چشم‌ها و در استخوان پیشانی واقع می‌باشند.
۳-سینوسهای اتموئید و یا پرویزنی (ethmoid sinuses): بین چشم‌ها و بینی و در استخوان پرویزنی واقع می‌باشند.
۴- سینوسهای شب پره‌ای (sphenoid sinuses): در پشت سینوس پرویزنی و چشم‌ها و در مرکز استخوان جمجمه زیر غده هیپوفیز واقع می‌باشند.
پیدایش و رشد سینوس‌ها:
۱-سینوسهای پیشانی تا سن ۵-۱۰ سالگی وجود ندارند. این سینوس‌ها از سن ۷ سالگی به بعد پدید می‌آیند.
۲-سینوسهای فکی و پرویزنی از بدو تولد وجود داشته و تا ۱۸ سالگی به رشد خود ادامه می‌دهند.
۳-سینوسهای شب پره‌ای در سنین بلوغ ظاهر می‌گردند.
وظایف سینوس‌ها:
۱-سبک شدن استخوان جمجمه و استخوانهای صورت.
۲-افزایش رزونانس (تشدید) صدای انسان.
۳-ایجاد یک بافر (ضربه گیر) در برابر ضربات وارده به سر و صورت.
۴-مرطوب و گرم کردن هوای تنفسی.
۵-تصفیه هوای تنفسی.
۶-عایق بندی ساختارهای حساس از قبیل ریشه دندان‌ها و چشم‌ها در برابر نوسانات سریع دمایی حفره بینی.
نکته: سینوسهای مجاور بینی توسط سوراخهای ریزی بنام (ostium/ostia) به حفره بینی مرتبط می‌باشند. توسط این روزنه‌ها (مجاری) تبادل هوایی صورت گرفته و ترشحات سینوس‌ها تخلیه می‌گردد.
نکته: موکوس (mucus) یک ترشح لغزنده مخاطی است. موکوس یک کلوئید چسبناک و غلیظ که حاوی آنزیمهای آنتی باکتریال نظیر لیزوزیم و پادتن‌ها (ایمنوگلوبین‌ها) است. موکوس بطور طبیعی سفید و یا بی‌رنگ است.

وظایف موکوس در سیستم تنفسی عبارت است از:
مقابله با عوامل میکروبی و محافظت از شش‌ها با به دام انداختن ذرات خارجی که همراه با هوای تنفسی وارد بینی می‌گردند.
نکته: بطور طبیعی مخاط سینوس‌ها و بینی از مژکهای میکروسکوپی موسوم به سیلیا (cilia) پوشیده شده است. این مژکهای ضرباندار با حرکات ریتمیک به سمت عقب و جلو به مانند یک جاروب میکروسکوپی موکوس، میکروب‌ها، ذرات محرک، گردو غبار و مواد حساسیت زا را به دام انداخته و به سمت سوراخهای بینی و یا پشت حلق و معده می‌رانند.
نکته: آب و هوای سرد باعث می‌گردد فعالیت مژک‌های مخاط بینی و سینوس‌ها کاهش یافته و یا کاملا متوقف گردند. این امر باعث آبریزش بینی می‌شود. همچنین موکوس در هوای سرد غلیظ ترمیشود، از اینرو هنگامی که شما از هوای آزاد به داخل منزل می‌آیید، موکوس رقیق‌تر شده و مجددا دچار آبریزش بینی می‌گردید.
نکته: استعمال سیگار و آلودگی هوا می‌توانند حرکات مژک‌ها را مختل و یا متوقف سازند.
نکته: به هر علت که مخاط سینوس‌ها ملتهب شود، سبب مسدود شدن منافذ (راه‌های ارتباطی) میان سینوس‌ها و بینی می‌گردد. احتباس هوا، موکوس و چرک باعث ایجاد فشار به دیواره سینوس‌ها می‌گردد.

همچنین وقتی هوا نمی‌تواند وارد سینوس‌ها شود، خلاء ایجاد شده ایجاد درد خواهد کرد. انسداد راههای ارتباطی موکوس (ترشحات سینوس‌ها) را به یک محیط مستعد برای رشد میکروب‌ها تبدیل می‌کند.
انواع سینوزیت:
۱-سینوزیت فکی: باعث ایجاد درد و احساس فشار در گونه‌ها می‌شود (دندان درد و سردرد)
۲-سینوزیت پیشانی: باعث ایجاد درد و احساس فشار در بالای چشم‌ها می‌شود (سردرد)
۳-سینوزیت پرویزنی: باعث ایجاد درد و احساس فشار بین بینی و چشم‌ها می‌شود (سردرد)
۴-سینوزیت شب پره‌ای: باعث ایجاد درد و احساس فشار پشت چشم‌ها می‌شود.
سینوزیت حاد:
سینوزیت حاد بین ۲ تا ۴ هفته بطول می‌انجامد. سینوزیت حاد عمدتاً در پی سرما خوردگی و آنفلوآنرا بروز می‌کند.

عفونت اولیه به مخاط سینوس‌ها هجوم آورده و ایجاد التهاب در آن‌ها می‌کند. بدن شما با تولید بیشتر موکوس به این هجوم ویروس‌ها پاسخ می‌دهد.

افزایش موکوس سبب می‌گردد که دهانه سینوس‌ها تنگ و یا مسدود شود. در نتیجه احتباس ترشحات و میکروب‌ها روی می‌دهد. تجمع این ترشحات محیط مساعدی برای رشد و تکثیر میکروب‌ها فراهم می‌آورد (چراکه با جریان طبیعی تخلیه نشده‌اند).

در مجاری فوقانی تنفسی باکتریهای بی‌ضرری وجود دارند، اما هنگامی که سیستم ایمنی بدن تضعیف می‌گردد، و یا تخلیه سینوسهای مسدود شده (در پی سرماخوردگی و یا عفونتهای ویروسی) مختل می‌شود، این باکتری‌ها بسرعت تکثیر یافته و به سینوس‌ها هجوم می‌آورند.

گاه عفونتهای قارچی نیز می‌توانند ایجاد سینوزیت حاد کنند. چنانچه علایم سرماخوردگی بیش از یک هفته باقی بماند ممکن است به سینوزیت تبدیل شده باشد.

سینوزیت مزمن:
سینوزیت وقتی بیش از ۴ هفته تداوم می‌یابد مزمن شده است. سینوزیت مزمن ممکن است تا سال‌ها گریبانگیر بیمار شود. عموماً توسط عوامل آلرژی زا و عفونتهای باکتریایی ایجاد می‌شود. آسم و اختلالات آلرژیک مزمن عموماً باعث ایجاد سینوزیت مزمن می‌گردند. ۲۰ درصد از بیماران مبتلا به سینوزیت مزمن به پولیپ بینی نیز مبتلا می‌شوند.
سینوزیت عود کننده:
بیمار چندین حمله سینوزیتی را در طی سال تجربه می‌کند. حملات بر اثر واکنش آلرژیک، تغییرات دمایی شدید (هوای خیلی سرد و خشک و یا خیلی گرم)، مو و شوره سر حیوانات، گرده گیاهان، مایت‌ها، دود سیگار و گرد و غبار ایجاد می‌گردند.
عوامل ایجاد کننده سینوزیت:
۱-آلرژی‌ها: با متورم و مسدود ساختن راههای ارتباطی و دهانه سینوس‌ها و جلوگیری از تخلیه سینوس‌ها. حساسیت می‌تواند به گرده گیاهان، مایت‌ها، شوره سر حیوانات، کپک‌ها، گرد و غبار و یا غذا‌ها باشد.
۲-عفونتهای ویروسی: آنفلوآنزا و سرماخوردگی باعث التهاب مخاط سینوس‌ها و تورم آن‌ها شده و با افزایش ترشح موکوس موجب انسداد روزنه‌ها می‌شوند. در ۳ درصد بالغین و ۲۰ درصد کودکان، سرماخوردگی به عفونت باکتریایی ثانویه و سینوزیت خواهد انجامید.
۳-عفونت‌های باکتریایی: باکتریهایی که بطور طبیعی در مجاری تنفسی فوقانی بسر می‌برند وقنی سیستم ایمنی بدن تضعیف شده و یا تخلیه سینوس‌ها بدرستی صورت نمی‌گیرد، باکتریهای محبوس شده تکثیر یافته و ایجاد عفونت می‌کنند.
۴-پولیپ‌های بینی: پولیپ رشد خوش خیم بافت مخاطی بینی است. پولیپ بینی در افراد مبتلا به آلرژی و آسم شایع می‌باشد. پولیپ‌ها می‌توانند دهانه سینوس‌ها را مسدود سازند.
۵-عفونتهای قارچی: عمدتاً به علت تضعیف سیستم ایمنی بدن پدید می‌آیند. عفونتهای قارچی بیشتر در افراد مبتلا به آسم مشاهده شده و بیشتر سینوسهای فکی را درگیر می‌کنند.
۶-ناهنجاریهای ساختار بینی: انحراف تیغه بینی و بزرگ بودن شاخک‌های بینی می‌توانند منافذ سینوس‌ها را مسدود سازد.
۷-آلودگی هوا: هوای آلوده معمولاً از ذرات مولکولی بزرگ تشکیل یافته‌اند که در مخاط گیر افتاده و ممکن است واکنش آلرژیک و التهاب مخاط را سبب گردند.
۸-شنا کردن: شنا کردن در آب حاوی کلر باعث می‌شود مژک‌های مخاط بینی و سینوس‌ها تضعیف شده و تخلیه ترشحات به خوبی صورت نگیرد. همچنین کلر باعث التهاب مخاط بینی می‌شود و فرد را مستعد عفونت باکتریایی می‌کند.
۹-سیگار کشیدن: دود سیگار حرکت طبیعی مژک‌ها را کند و یا متوقف می‌سازد. تجمع موکوس نیز ایجاد عفونت و ترشح پشت حلق می‌کند.
۱۰-اختلالات ضعف ایمنی بدن نظیر بیماریهای ایدز و فیبروز سیستیک.
۱۱-عفونت دندان‌ها: انتشار عفونت دندانهای آسیای فک بالا نیز می‌تواند باعث سینوزیت فکی گردد.
علایم سینوزیت:
۱-احساس درد و یا فشار در پیشانی، گیجگاه‌ها، گونه‌ها، بینی، پشت و یا دور چشم‌ها.
۲-تنفس از راه بینی دشوار می‌شود.
۳-تخلیه ترشحات غلیظ، زرد و یا سبز رنگ از بینی و یا پشت حلق.
۴-کاهش حس بویایی و چشایی.
۵-گرفتگی و احتقان بینی، آبریزش بینی.
۶-درد در فک فوقانی و یا دندانهای آرواره بالا.
۷-سر درد هنگام برخاستن از خواب که با خم شدن به طرف جلو بد‌تر می‌شود.
۸-بوی بد دهان.
۹-گوش درد-احساس گرفتگی گوش‌ها.
۱۰-خستگی.
۱۱-سرفه (در هنگام شب تشدید می‌شود)، گلو درد.
۱۲-حالت تهوع و استفراغ.
۱۳-علایم سرماخوردگی‌ای که به درمان پاسخ نمی‌دهند.
۱۴-درد و تورم در ناحیه صورت.
۱۵-احساس سنگین بودن سر.
علایم سینوزیت‌های خاص:
۱-سینوزیت فکی: درد در فک بالا و دندانهای فک فوقانی-گونه‌ها حساس به لمس می‌شوند.
۲-سینوزیت پیشانی: لمس و فشار اندک به پیشانی ایجاد درد می‌کند. چشم‌ها حساس به نور می‌شوند.
۳-سینوزیت شب پره‌ای: گوش درد، گردن درد، درد در عمق سر.
۴-سینوزیت پرویزنی: تورم پلک‌ها و درد در ناحیه بین بینی و چشمها-حساسیت به لمس در دو طرف بینی-از دست رفتن حس بویایی.
موارد زیر ریسک ابتلا به سینوزیت را در شما افزایش می‌دهد:
۱-آلرژی‌ها.
۲-علایم سرماخوردگی و آنفلوآنزای عود کننده.
۳-استرس.
۴-عفونتهای باکتریایی و ویروسی مجاری تنفسی فوقانی.
۵-شنا کردن در استخر، شیرجه رفتن.
۶-استعمال سیگار و استنشاق دود سیگار.
۷-قرار گیری در معرض آلودگی هوا.
۸-هوای سرد و خشک.
۹-مصرف مشروبات الکلی.
۱۰-استفاده مکرر و طولانی مدت از قطره‌های ضد احتقان بینی.
۱۱-تغییرات سریع فشار هوا.
۱۲-ناهنجاریهای ساختاری بینی-پولیپ بینی.
۱۳-کم آبی بدن.
۱۴-نگهداری از حیوانات خانگی.
اقدامات تشخیصی:
۱-معاینات بینی (آندوسکوپی بینی)
۲-سی تی اسکن و‌ام آر آی.
۳-تستهای آلرژی.
۴-بیوپسی مخاط حفره بینی و سینوس‌ها بمنظور شناسایی عوامل بیماریزای باکتریایی.
درمان سینوزیت:
۱-داروهای ضد درد از جمله آسپرین، استامینوفن، پاراستامول، ایبوپروفین برای تخفیف درد.
۲-آنتی بیوتیک‌ها: چنانچه علت سینوزیت عفونت باکتریایی باشد آنتی بیوتیک تجویز می‌گردد. مدت درمان با آنتی بیوتیک ۳ تا ۱۲ هفته بطول می‌انجامد. (و یا تا یک هفته پس از ناپدید شدن علایم)
۳-کورتیکواستروئید‌ها: برای کاهش التهاب سینوس‌ها تجویز می‌شود. (بصورت اسپری و یا خوراکی)
۴-ضد احتقان‌ها و آنتی هیستامین‌ها: به اشکال خوراکی و یا افشانه تجویز می‌گردند. آنتی هیستامین‌ها میزان ترشح موکوس را کاهش و یا متوقف می‌کند. ضد احتقان‌ها نیز گرفتگی بینی را برطرف می‌کنند. توجه داشته باشید که نباید از ضد احتقان‌ها بیش از ۳ روز متوالی استفاده شود. چراکه پس از قطع آن‌ها التهاب و تورم بینی افزایش خواهد یافت.
۵-رطوبت: استفاده از دستگاه بخور و رطوبت ساز‌ها روند تخلیه سینوس‌ها را تسهیل می‌کند.
۶-شستشوی بینی: شستشوی بینی با سرم نمکی باعث رقیق شدن موکوس می‌شود.
۷-درمان سرماخوردگی و آلرژی‌ها.
۸-مصرف فراوان مایعات. به ویژه مایعات گرم مانند چای و سوپ. مایعات باعث رقیق شدن موکوس می‌شود.
۹-استفاده از اسپری‌های ضد قارچ (به ندرت)
۱۰-قرار دادن کمپرس گرم و مرطوب بروی موضع درد به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه.
۱۱-استحمام و دوش آب گرم باعث شل شدن و رقیق شدن موکوس می‌شود.
۱۲-عمل جراحی: چنانچه درمان دارویی موثر واقع نشود در موارد نادر بایستی عمل جراحی صورت گیرد.

اهداف عمل جراحی به قرار زیر است:
- برداشتن بافت عفونی، متورم و آسیب دیده.
- برداشتن استخوان و یا غضروف اضافی بمنظور گشاد کردن منافذ سینوس‌ها. (اصلاح ساختار تیغه و شاخک‌های بینی)
- برداشتن پولیپ.
- خارج کردن اجسام خارجی‌ای که مجاری بینی و سینوس‌ها را مسدود ساخته‌اند (در کودکان)
انواع جراحی سینوس‌ها:
۱-جراحی سینوس به کمک آندوسکوپی (Endoscopic Sinus Surgery):

این جراحی توسط آندوسکوپ صورت می‌گیرد. بنابراین شکافی بروی بینی ایجاد نمی‌گردد و تمام فرایند جراحی از طریق سوراخهای بینی انجام می‌گیرد.

۲-ساینوپلاستی (ballon sinuplasty):

ساینوپلاستی روش نوینی است که مشابه آنژیوپلاستی عروق می‌باشد. قرار دادن یک بادکنک (بالن) و سپس باد کردن آن در حفره سینوس‌ها که کمتر تهاجمی است، باعث گشاد شدن مجاری تنگ می‌گردد.
نکته: از خم شدن به سمت جلو پرهیز کنید، چراکه درد و احساس فشار تشدید می‌شود.
نکته: هنگام فین کردن به آرامی این کار را انجام دهید.
نکته: تا می‌توانید استراحت کنید.
پیشگیری از سینوزیت:
۱-رعایت بهداشت: دست‌های خود را بطور منظم بشویید. به ویژه قبل از غذا و پس از دست دادن با دیگران.
۲-عوامل آغازگر آلرژی را از محیط زندگی خود حذف کنید. آلرژی را تحت کنترل در آورید.
۳-علایم سرماخودرگی را فورا درمان کنید.
۴-از استعمال سیگار، استنشاق دود سیگار و از هوای آلوده پرهیز کنید.
۵-از دستگاه بخور و رطوبت ساز در خانه استفاده کنید.
۶-حملات آسم را با حذف آغازگر‌های آن کنترل کنید.
۷-از نوشیدن مایعات خیلی سرد پرهیز کنید.
۸-بطور منظم ورزش کرده و فعالیت بدنی داشته باشید.
۹-از تماس با افرادی که مبتلا به سرماخوردگی و یا عفونت ویروسی مجاری تنفسی فوقانی می‌باشند، اجتناب کنید.
۱۰-از تغییرات دمایی شدید اجتناب کنید. از هواهای خیلی گرم و یا خیلی سرد نیز دوری کنید.
۱۱-در منزل از دستگاه‌های تصفیه هوا استفاده کنید.
۱۲-از مصرف مشروبات الکلی اجتناب ورزید. الکل باعث تورم مخاط بینی و سینوس‌ها می‌شود.
۱۳-از شنا کردن و شیرجه رفتن پرهیز کنید.
۱۴-از مصرف زیاد لبنیات خودداری کنید. مصرف بیش از حد لبنیات باعث غلیظ شدن موکوس می‌شود.
۱۵-از سفرهای هوایی پرهیز کنید. حداقل پیش از سفرهای هوایی از قطره ضد احتقان استفاده کنید.
۱۶-رطوبت منزل خود را کنترل کنید. هوای خیلی خشک و یا خیلی مرطوب سینوزیت را تشدید می‌کند.
۱۷-عطر و اودکلن نیز می‌توانند باعث تورم مخاط بینی گردند، بنابراین از آن‌ها اجتناب کنید.
۱۸-استرس خود را کنترل کنید.
۱۹-حداقل روزی ۷ لیوان آب بنوشید.
۲۰-هنگام خروج از منزل در فصول سرد سال، بوسیله شال و کلاه سینوسهای خود را گرم نگه دارید.
۲۱-بمنظور برخورداری از سیستم ایمنی قوی بایستی تغذیه مناسبی داشته باشید.
عوارض سینوزیت:
نادر است اما می‌تواند خطرناک باشد.
۱-عفونت استخوانهای صورت (osteomyelitis)
۲-عفونت پرده‌های مغز، مننژیت (meningitis)
۳-انتشار عفونت به خارج سینوس و ایجاد آبسه در کاسه چشم، سر و یا نسوج صورت.

درمان سینوزیت
درمان سینوزیت باکتریائی باید با آنتی بیوتیک مناسب صورت گیرد. علاوه بر آنتی بیوتیک گاهی اسپرهای دهان و یا بینی. یا قطره‌های ضد احتقان ممکن است برای رفع احتقان تجویز شود، گرچه باید از مصرف اسپری بینی و قطره بدون تجویز پزشک به مدت طولانی خودداری کرد. همچنین تنفس در هوای مرطوب و شستشوی بینی با محلولهای استریل نیز می‌تواند مفید باشد.

گاهی بیمار به یک آنتی بیوتیک جواب نمی‌دهد. این بعلت مقاومت باکتری به این آنتی بیوتیک است که این پدیده درمان سینوزیت را مشکل می‌کند. بیماران می‌توانند با توجه به توصیه‌های پزشک از بروز این حالت جلوگیری کنند. اگر به هر دلیل برای شما توسط پزشک آنتی بیوتیکی تجویز شد، توجه داشته باشید که در تمام طول مدت تعیین شده باید آنتی بیوتیک را مصرف کنید و اگر پس از چند روز احساس بهبودی کردید، هرگز درمان خود را قطع نکنید چون این کار باعث ایجاد باکتریهای مقاوم می‌شود.

اما درمان سینوزیت مزمن کمی متفاوت است. گرچه گاهی آنتی بیوتیک درمانی شدید، برای آن انجام می‌شود ولی گاهی برای درمان نیاز به جراحی است تا انسداد ایجاد شده در مسیر سینوس رفع شود. علاوه بر جراحی باز، امروزه جراحی سینوس با کمک اندوسکوپ نیز می‌سر شده است. با این وسیله جراح می‌تواند مستقیماً داخل سینوس را مشاهده کند و همزمان هر عاملی که غیر طبیعی بنظر می‌رسد مثل بافت بیمار و یا پولیپ را برداشته و یا کانالهای باریک بین سینوس‌ها را پاک کند.

پیشگیری
برای اینکه در هنگام ابتلا به سرماخوردگی و یا حملات حساسیت به سینوزیت دچار نشوید باید سینوسهای خود را در این مواقع مرتب پاک کنید و برای اینکار:

۱- از داروهای ضد احتقان خوراکی و یا قطره یا اسپری ضد احتقان بینی (برای دوره کوتاه) استفاده کنید.

۲- مرتب فین کنید و بینی خود را از ترشحات پاکیزه کنید.

۳- مقادیر زیادی آب بنوشید تا ترشحات بینی شما رقیق بماند.

۴- از مسافرتهای هوائی در مواقع ابتلا به سرماخوردگی و حساسیت پرهیز کنید و اگر مجبور به این کار هستید از اسپری‌های ضد احتقان قبل از بلند شدن هواپیما استفاده کنید تا از انسداد سینوس و عدم تخلیه ترشحات آن جلوگیری شود.

۵- اگر مبتلا به حساسیت هستید از چیزهائی که باعث تحریک شما و شروع حساسیت و علائم آن
می‌شود اجتناب کنید و در صورت ابتلا به حساسیت از آنتی هیستامین و اسپری بینی برای کنترل آن استفاده کنید.
سینوزیت در کودکان
در کودکان تکامل سینوس‌ها تا حدود ۲۰ سالگی ادامه دارد ولی کودکان نیز می‌توانند به سینوزیت مبتلا شوند. تشخیص سینوزیت در کودکان مشکل است زیرا عفونتهای تنفسی در آن‌ها بسیار شایع‌تر بوده و همچنین علائم در کودکان می‌توانند خفیف بوده و تشخیص را مشکل کنند. علائم زیر در کودکان می‌تواند ناشی از سینوزیت بوده و باید در صورت مشاهده آن‌ها به پزشک مراجعه کرد:

- سرماخوردگی که بیش از ۱۴-۱۰ روز طول کشیده و گاهی با تب خفیف همراه است

- ترشحات بینی غلیظ برنگ زرد – سبز

- ترشحات پشت حلق که گاهی باعث گلو درد، تنفس بدبو، سرفه، تهوع و یا استفراغ می‌شود.

- سردرد (معمولاً زیر ۶ سال وجود ندارد)

- تحریک پذیری یا خستگی

- تورم اطراف چشم

اگر علیرغم درمان مناسب طبی این علائم پا برجا ماند، باید بدنبال پیدا کردن یک عامل
زمینه‌ای که باعث سینوزیت می‌شود، بود که در این میان باید حتماً حساسیت و عفونتهای مکرر تنفسی بعنوان عوامل زمینه‌ای در نظر گرفته شوند.