یک جراح استخوان می‌گوید: به نظر من یک سری اعمال و حرکات وجود دارد که مغز انسان قادر به انجام نیست و یا اینکه برای آن‌ها برنامه ریزی نشده است. تست زیر این نکته را ثابت می‌کند.

تست زیر نمونه‌ی از حرکاتی است که با انجام آن مغز درگیر و گیج می‌شود. حتی اگر بارها و بارها این عمل را انجام دهید، مغز با سرد گمی زیاد همان نتیجه را نشان خواهد داد و هیچ تغییری به وجود نخواهد آمد.

یعنی شما نمی‌توانید، با سعی و تمرین مداوم پای‌تان را با هوش کنید. چرا که مغز شما از قبل برنامه ریزی شده است.

این تست بسیار هیجان انگیز تنها چند ثانیه طول می‌کشد. باور کردنی نیست، ولی کاملاً صحت دارد. همین حالا آن را امتحان کنید:

۱٫ در حالی‌که مقابل مانیتورتان نشستید (هر جای دیگر مانند؛ صندلی، مبل…) پای راستتان را کمی بالا آورید و در جهت عقربه‌های ساعت بچرخانید.

۲٫ در همین حال با دست راست شماره ۶ را در هوا بنویسید. مسیر چرخش پای شما تغییر کرد نه؟!! یعنی پای شما خلاف عقربه‌های ساعت شروع به چرخیدن کرد. درسته؟!!

هنوز دانشمندان علتی برای این عکس‌العمل مغز پیدا نکرده‌اند. در نتیجه هیچ کاری برای تغییر آن نمی‌توان انجام داد. جالب بود نه؟!!…. شما می‌توانید بارها و بارها این آزمایش را انجام دهید و بارها و بارها همان نتیجه را مشاهده کنید.

نویسنده:سارا تیموری

تحقیقات بسیاری برای کشف فواید مختلف گوش دادن و نواختن موسیقی انجام گرفته است. مشاهده ی شواهد بسیاری که همه نشاندهنده ی تاثیرات مثبت موسیقی بوده اند، از خاصیت تسکین بخش آن بر اوضاع روانی انسانها گرفته تا تسریع رشد جنین در شکم مادر، باعث شده انسانها پی به قدرت شگرف موسیقی ببرند.

فواید احساسی
یک آهنگ به جا و مناسب قادر است فرد را از درگیری های زندگی رها کرده و حال و هوای خوبی به او بدهد. همه ی ما گاهی از نظر عصبی به هم می ریزیم، و بیشتر مردم برای بیرون آمدن از این حالت به موسیقی پناه می برند. مهمترین دلیل آن این است که موسیقی نسبت به سایر ابزار و وسایل، توانایی و قدرت  بیشتری برای بیان احساسات ما دارد. به علاوه، ما در موقعیت های مختلف نوع متفاوتی از موسیقی را انتخاب می کنیم که با حال و هوای ما سازگار باشد.

برای افزایش رابطه ی احساسات خود با موسیقی سعی کنید بین آهنگ های مختلف و روحیه های مختلف رابطه برقرار کنید. با اینکار، وقتی حال و هوای خاصی داشتید، دقیقاً می دانید که کدام آهنگ یا کدام نوار موسیقی با روحیه ی شما سازگار است.

موسیقی و ورزش
تا به حال دقت کرده اید که چطور آهنگ های بخصوص کارایی شما را هنگام ورزش کردن در باشگاه بالاتر می برند؟ همین امروز قبل از رفتن به باشگاه دستگاه MP3 خود را با آهنگ هایی از AC/DC و Nana Mouskouri پر کنید و ببینید که چقدر با اشتیاق تر و چابک تر ورزش خواهید کرد. تحقیقات نشان داده است که آهنگ های پرجنب و جوش و مهیج، تنش و کشش عضلات را افزایش می دهند در حالیکه آهنگ های آرام و ملایم این تنش و فشار را کاهش می دهند.

محققین همچنین دریافته اند که موسیقی می تواند مهارت های حرکتی را تقویت کند. بنا بر تحقیقی که بر تعدادی دانش آموز دوران دبستان انجام گرفته است، گفته میشود که کودکانی که حین گوش دادن به موسیقی مهارت های حرکتی اولیه مثل پرتاب کردن، پریدن، و گرفتن را یاد می گیرند بسیار بهتر از آندسته کودکانی آموزش می گیرند که بدون گوش دادن به موسیقی این فعالیت ها را یاد می گیرند.

مُسَکِن درد
موسیقی توانایی تسکین درد را نیز دارد. طبق تحقیقات انجام شده موسیقی میتواند تا %۲۱ دردهای شدید و مزمن را کاهش دهد. این تحقیق بر روی ۶۰ بیمار که به دو گروه با موسیقی و بدون موسیقی اقسیم شده اند، انجام گرفته است.

نتایج به دست آمده از این تحقیق نشان داده است که افرادی که هر روز از هفته به مدت یک ساعت به موسیقی گوش داده اند، نسبت به آنها که به موسیقی گوش نداده اند، علائم بهبودی بخش روانی و جسمی بیشتری از خود نشان داده اند.

همانطور که قبلاً هم گفته شد، موسیقی قادر است حال و هوای شما را عوض کند و روحیه ی شما را بهتر کند. به همین خاطر قادر است که زمان بهبودی بیماران را تسریع کند، همانطور که بیماران مثبت اندیش بسیار سریعتر از بیماران منفی گرا معالجه و درمان می شوند. البته موسیقی را نباید به عنوان اصلی ترین وسیله ی درمانی برای درد در نظر گرفت، بلکه باید همراه با راه اصلی درمان به گوش بیمار برسد تا به بهبودی او کمک کرده و آن را تسریع بخشد.

(ادامه…)

در نمایشهای هیپنوتیزم لحظات مجذوب کننده ای وجوددارد. هنگامیکه شرکت کنندگان نمایش را به برآشفتگی و دستپاچگی در مقابل حضار وامیدارد. اما هیپنوتیزم چیزی فراتراز یک سرگرمی میباشد. هنگامی که توسط یک متخصص با صلاحیت بکارگرفته شود میتواند بسیاری از مسایل مشکل ساز شما را رفع کند. به خواندن خود ادامه دهید تا با حقایق هیپنوتیزم آشنا گردید.

هیپنوتیزم چیست؟
فرهنگ لغت Webster واژه هیپنوتیزم را اینگونه توصیف می کند: حالتی است مشابه خواب که توسط کسی القا شده باشد و تلقیناتش بسادگی و بدون مقاومت توسط فرد پذیرفته میگردد. اگر چه کارشناسان معتقدند هیپنوتیزم بیشتر نوعی خیالبافی است تا یک خواب.

هنگام هیپنوتیزم شما همواره هوشیار هستید و تنها به محرکات بیرونی واکنش نشان می دهید. این اساسا مشابه زمانی است که در حال مطالعه یک کتاب مهم و جذاب هستید. شما حقیقتا” نمیتوانید به چیز دیگری جز موضوع آن کتاب فکرکنید. تمام توجه شما متمرکز خواهد ماند تا زمانی که وضعیت حس آگاهیتان تغییر کند.

هیپنوتیزم چگونه عمل می کند؟
برای رساندن به این حالت، فرد هیپنوتیزم کننده شما را وادار به تمرکز بروی صدای خود و یا یک شیء میکند. چیزیکه در مرحله بعد رخ میدهید اینست که ذهن آگاه و هوشیار شما فعالیتش در روند تفکر کاهش می یابد زیرا عمیقا آرامش ذهن پیدا کرده اید. این موضوع سبب میشود ذهن ناخوداگاه شما در دسترس او قرار گیرد.

هنگامیکه هیپنوتیزم میشوید، بیشتر مستعد پذیرش تلقینات در خصوص اینکه چگونه احساس کرده، رفتار نموده و بیاندیشید، خواهید شد. زمانی که فرد هیپنوتیزم کننده با شما سخن میگوید، ذهن ناخوداگاه شما با مقاومت کمتری تلقینات را می پذیرد. این دقیقا مانند حالتی است که فرد هیپنوتیزم کننده مستقیما با شخص تصمیم گیرنده در اداره و نه یک کارمند جزء صحبت میکند.

اقسام هیپنوتیزم
از نقطه نظر علمی هیپنوتیزم به سه گونه عمده تقسیم میگردد: تلقینی، پسرفتی و تحلیلی. هر کدام از این اقسام توسط متخصصین علم هیپنوتیزم مورد استفاده قرار میگیرند.

تلقین درمانی زمانی است که به فرد تلقینات ساده ای القا می شود تا طرز فکر، احساس و کردار وی را تغییر دهند تا اینگونه مشکل او را رفع کنند. هیپنوتیزم کنندهای نمایشهای سرگرمی نیز در اینگروه قرار می گیرند. هر چند که در آن کار جنبه درمانی مطرح نمی باشد.
در پسرفت درمانی فرد هدایت می شود تا خاطرات گذشته خود را بیاد بیاورد، تا وی بهتر بتواند به علت مشکلاتی که اکنون از آنها رنج می برد، پی ببرد.
سرانجام در تحلیل درمانی متخصص می کوشد ذهن ناخودآگاه فرد را تحلیل کند تا متوجه مشکل آن گردد.

(ادامه…)

امروز بدترین روز زندگی خود را تجربه کرده اید. کارفرمای شما در مقابل دیگران به شما توهین نموده و وقتی در راه برگشت از رستوران بودید، با اتومبیل خود تصادف کرده و این باعث دیر رسیدن به جلسه بعد ازظهر گردیده و موجب برخورد شدیدتر کارفرما شده است.هنگام مراجعه به خانه لیز خورده و با کمر روی زمین می افتید. با دردسر فراوان وارد اتومبیل شده و با سرعت هرچه تمام به طرف منزل حرکت کرده و بدلیل سرعت غیر مجاز توسط پلیس جریمه می شوید… تصورش را بکنید.

بعد از تلو تلو خوردن و باز کردن درب منزل فقط میخواهید  استراحت کرده و آرامش خود را بدست بیاورید. بنابراین ممکن است با یک نوشیدنی خنک و تماشای تلویزیون خود را آرام و ریلکس کنید. اما این کار توصیه نمیشود. شما قصد دارید استرس را از خود بیرون نمایید و هدف فقط استراحت کردن نیست. کارشناسان بر این عقیده اند که بهترین راه برای تمدد اعصاب این است که فرد به تدریج احساسات خود را ارضا نماید.

غوطه وری
لازم نیست حتما برای ریکس شدن به قله کوه بروید، فقط کافی است خود را در یک منظره معمولی کوچک غوطه ور سازید. برای مثال اگر تابلوی نقاشی زیبایی در خانه یا محل کارتان دارید، آن را مجسم کرده و زیبای آنرا مورد تحسین قرار دهید. اگر آکواریمی پر از ماهی های رنگارنگ دارید، برای مدتی به حرکات روان و سلیس آنها نگاه کنید تابه آرامش برسید.

احساسات خود را برانگیزید
در مرحله بعد سفری به لاله گوش خود داشته باشید.به موسیقی موردعلاقه تان گوش دهید. کلاسیک، پاپ، راک یا هر چیز دیگر. فقط سعی کنید از کارهایی که باعث ایجاد هیجان و تنش در شما میگردد، اجتناب نمایید. بکار بردن یک هدفون می تواند از شنیده شدن صداهای دیگر جلوگیری کرده و باعث آرامش بیشتر گردد.

مطابق با ذائقه خود یک فنجان چای سرد، آب میوه خنک یا آب سرد میل کنید.

حس بویائی را فراموش نکنید.بوی عود، یک شمع معطر و یا عطر مورد علاقه همسرتان میتواند شما را آرام کند. حتی می توانید به حمام رفته با صابونهای مایع و معطر بدن خود را بشویید.

اگر کسی هست که می تواند شما را ماساژ دهد، از او بخواهید اینکار را انجام دهد. محققان میگویند که ماساژ مناسب میتواند هورمونهای ایجاد استرس را کاهش داده و تنش را ازبین ببرد. اگر تنها هستید کمی شانه ها و گردن خود را مالش داده و به آرامی دستها و پاهایتان را ماساژ دهید.

بررسی ها نشان داده که نوازش حیوانات خانگی در ایجاد ملایمت و زدودن تنشها مؤثر می باشد. اگر سگ یا گربه ای دوست داشتنی در خانه دارید آنها را پیش خود آورده و کمی نوازش کنید!
(ادامه…)

نویسنده: سمیرا نوروزی

چون برای خودم جالب بود رفتم دنبالش. امیدوارم به را شما هم جالب باشه.

اول می خوام دلیل مردن در اثر انجماد رو بگم. شاید تو فیلما دیدین. بدن کسی که در اثر انجماد مرده کبوده و لخته‌های خون کدر شده از زیر پوست قابل رویته. علتش اینه که:

همونطور که می‌دونین در رگ‌های خونی ما خونی که شناور هست دارای آبه که این علت سیال بودن خونه. وقتی دما کم می‌شه این آب شروع می کنه به یخ بستن و در این حال کریستال‌های یخ در داخل رگ خونی تشکیل می‌شن. این کریستال‌ها حالت تیز دارند و با افزایش اندازشون رگ‌های خونی رو پاره می کنن که به دنبالش خونریزی و مرگ اتفاق می افته.

حالا در مورد برخی حیوونات می خوام بگم که مکانیسم دفاعی شون در مقابل سرمای شدید چیه.

معمولاَ دوزیستان و خزندگان با فرو رفتن به زیرزمین یا پیدا کردن مکان دیگری برای سرپناه، از این خطر اجتناب می‌کنند. ولی برخی از قورباغه‌ها ماهی‌ها و حشرات در طول زمستان در شمال کانادا زنده می‌مانند که حتی دمای زیر زمین به ۴۰- درجه می‌رسد. آن‌ها چگونه این کار را انجام می‌دهند؟

برخی از حشرات و ماهی‌ها در آغاز زمستان خون خود را به گلیسیرین و مواد شیمیایی ضد یخ دیگر مجهز می‌کنند.

قورباغه‌های جنگلی عملا یخ می‌زنند ولی برای کاهش دادن آسیب چند مکانیزم دارند. آن‌ها اغلب مایعات را از اندام‌ها و رگ‌های خونی کنار می‌زنند و آن را در فضاهای برون سلولی ذخیره می‌کنند. بنابراین وقتی کریستال‌های یخ تشکیل می‌شوند و منبسط می‌شوند فضای کافی دارند بنابراین رگ‌های خونی و سلول‌ها را پاره نمی‌کنند در ضمن آن‌ها موادی شیمیایی دارند که باعث می‌شوند کریستال‌های یخ به تدریج و نه به صورت قطعه تشکیل شوند؛ و بالاخره آن‌ها توانایی فوق العاده ای برای لخته شدن خون دارند که می‌توانند رگ‌های خونی را که پاره شده است ترمیم کنند.

همان گونه که شنیده‌اید برخی از افراد درخواست کرده‌اند بدنشان را بعد از مرگ منجمد کنند به این امید که دانشمندان بعدها درمانی برای بیماری آن‌ها کشف کنند و بدن منجمد شده را به زندگی برگردانند. نظر شما چیست؟ اگر پول کافی داشتید این مسیر احتمالی را برای زنده شدن بعد از مرگ انتخاب می‌کردید!؟

حتماً این‌جوری بوده که دست‌های همدیگه رو گرفته بودین و دو نفری روی برگ‌ها قدم می‌زدین. عصر یکی از همین روزهای بهاری. شاید! شونه به شونه. چشم تو چشم. به‌هم نگاه می‌کردین و می‌خندیدین. فیلمبردار هم دورتون می‌چرخید. تو، لباس سفیدِ بلندی پوشیده بودی با سنگ‌هایی که دوخته شده بود به حاشیه‌ی باریکِ لباست. کنار همون لبه‌های باریکِ تور سفیدی که یه قسمتش صورتت رو پوشونده بود تا چشم نامحرم بهت نیوفته. لباس‌ت برق میزد و حتماً نامحرم‌ترین نامحرم، من بودم. حتماً!

من که اونجا نبودم. بعدها شنیدم. نمی‌دونم شاید هم هیچ کسی بهم نگفت و خودم نشستم و بعدِ این‌که تو رفتی زُل زدم به اون چنارهای بلندِ جلوی خونه‌تون و خیالبافی کردم. آخه بعدِ تو، دیگه هیچ‌وقت جرات نکردم، برم تا ببینم شاید جای پاهات رو. ردِ کفش‌های پاشنه بلندِ نباتی رنگی رو که سوراخ کرده بود حتی برگ‌های زردِ درخت‌های چنار رو. حتی!

بعدِ این‌‌که تو رفتی، نشستم و قصه بافتم. زیاد. از تو نوشتم. خیلی. تو رو دیدم که بودی. هنوز بودی. من هم بودم. ولی تو بیشتر بودی. توی خیالم هم عدالت رو رعایت نکردم. سَهم تو بیشتر بود. حتی! نگاه‌م می‌کردی و می‌خندیدی، راه می‌رفتی روی برگ‌های چناری که انگار از همون بچه‌گی خزون کرده بود. برگ‌هایی که هیچ‌وقت منتظر نموند تا پاییز برسه. تو هم نموندی. تو هم منتظر بهار نموندی.

وقتی تو رفتی پاییز بود؟ خزون شده بود؟ یا نه، شاید یکی از همین روزهای بهاری بود؟ یادم نیست. تو خودت یادته کی رفتی؟ توی خزونِ کدوم سالِ نکبت؟ کدوم تقویم نحس؟!

من نبودم و چقدر خوب شد که نبودم و ندیدم اون لباس سفید و اون چشم‌های سیاهی رو که هنوز هم رَدش به یادگار باقی‌مونده روی درخت‌های چنار. حالا دیگه خیلی وقته که رفتی. حالا دیگه من ‌هم رفتم. تو دور شدی، خیلی دور و من گم شدم همین نزدیکی‌‌ها. ولی اون درخت‌های چنار هنوز هم هستند. من که دیگه ندیدم‌شون. سالهاست. بعدِ رفتن تو دیگه هیچ‌وقت سراغ‌شون رو نگرفتم. بی‌معرفتی کردم در حق‌شون، می‌دونم! ولی راستش ترسیدم. ترسیدم از برگ‌های خزون‌کرده‌ی درخت‌های چناری که حالا دیگه خیلی پیر شدند. ترسیدم از رَد نگاهت که هنوز هم هست روی تَن و بدن اون چنارها. ترسیدم از اون دو تا اسمی که ظهر یک روز تابستون، با چاقو جا گذاشتم روی تَن اون درخت وسطی‌یه. همونی‌که کنار جوب آب بود. ترسیدم که برم و دوباره قد بکشن اون خاطرات.

ما تاوان چی رو دادیم؟! شاید نفرین برگ‌ها. شاید نفرین چنارها. شاید نفرین مَحرم‌ها. یا شاید هم، نامحرم‌ها. شاید! حالا دیگه، حتی چنارها هم پیر شدند. حتی! من رو که دیگه یادشون نمیاد، ولی مطمئن باش تو رو هنوز خوب می‌شناسن. خیلی خوب.

منبع : لابیرنت

افراد موفق جامعه و به قول بسیاری از مردم، “خوش شانس”، همواره روی آنچه برنامه و هدف زندگی خود می نامند، با دقت کافی تمرکز می کنند و همراه سعی و تلاشی مجدانه به آنچه می خواهند، می رسند…

آیا این حقیقت دارد که شانس در خانه ی آدم را می زند آن هم به تعداد و دفعات محدود؟ آیا این موضوع که در میان افراد جامعه به باوری نهادینه تبدیل شده است حقیقت دارد و برخی از اشخاص همیشه خوش شانس هستند؟ به نحوی که اگر دست به خاک بزنند، به طلا خواهند رسید؟

بی شک واقعیت این چنین نیست و در مقابل این افراد همیشه خوش بخت و خوش اقبال، وجود افراد نگون بختی که از آنان به عنوان بدشانس یاد می شود، توجیهی مانند خوش شانسی و البته در تقابل با آن منطقی به ذهن نمی رسد.

حقیقت این است که افرادی که جامعه به آنان لقب خوش شانس می دهد، اشخاصی هستند که موانع و عوامل بازدارنده در مسیر رسیدن به اهداف خود را از میان برمی دارند و البته در این راه از ناامید نمی شوند و برای نیل به موفقیت از هیچ تلاشی ولو دشوار، دور از دسترس و امکان فروگذار نمی کنند.

این برخورد آنان این تلاقی را در اذهان به وجود می آورد که موفقیت و پیروزی راحت تر و سهل تر از دیگران به سوی آنان می آید و دائماً موقعیت های خوب و اکازیون به سراغ آنان رهسپار است.

نباید از نظر دور داشت که آنان سخت و بیش از دیگر افراد جامعه کار می کنند و همت می ورزند و این لیاقت و شایستگی آنان نیست که بیشتر از دیگران است بلکه رفتار روزگار با آنان، نتیجه و دستاورد رفتار و تلاش این افراد است.

توجه به این مقوله ضروری است که باور عامیانه و سطحی نگرانه ی خوب و یا بد بودن پیشانی نوشت انسان ها از روز تولد، نیاز به تغییر و اصلاحی جامع و فوری دارد، تا با برچسب زدن و نامی مطلق نهادن بر روی شهروندانی که شاید بر اثر ارتکاب یک خطا و یا دست زدن به کاری سهل انگارانه و غلط آن هم به نحوی کاملاً سهوی، برای چندین بار متوالی به دیوار بسته برخورد کرده اند، آنان را در ادامه ی مسیر زندگی تبدیل به افرادی غیرقابل اعتماد و ضعیف النفس نسازد و روحیه ی لازم برای زندگی اجتماعی و امیدواری به آینده و سعی و تلاش را در آنان از بین نبرد.

برای ایجاد تغییرات اساسی و پایه ای در باورهای نادرست جامعه، نیازمند برنامه ای مدون، همتی ماندگار و عزمی جزم هستیم تا از این منظر کاری کنیم تمام افراد جامعه این موضوع را درک کنند که شانس هیچ نقشی در موفقیت ندارد و اتفاقات ناخوشایند برای همه ی انسان های ساکن بر روی کره ی خاکی زمین رخ می دهد و تنها تفاوت موجود در نوع و شیوه ی برخورد با مشکلات و معضلات است که برخی را پیروز و برخی را در تقابل با سختی های زندگی شکست خورده و مغبون معرفی می نماید.

دوری از ترس از مشکلات و شکست های احتمالی و نیمه کاره رها نساختن امور مختلف در زندگی شخصی و یا کاری افراد از دیگر عواملی است که برخی را خوش شانس می نمایاند و البته واقعیت این است که نه معجزه ای در کار است و نه سرنوشتی از قبل تعیین شده است، بلکه با بذل تلاش لازم و استفاده از خلاقیت فکری و بهره برداری از موقعیت های سازنده، می توان حتی از بستر شکست ها و ناکامی های زندگی، ابزاری برای رشد و شکوفایی ساخت و درصد موفقیت و کامیابی در زندگی را افزایش داد.

علاوه بر توجه به ضرورت تلاش انسان برای کسب شرایط بهینه ی زندگی، نباید از نظر دور داشت که به دست آوردن موقعیت های ایده آل در زمینه های مختلف از طریق بررسی و انتخاب پیشنهادات خوب و مناسب دیگران نیز صورت می گیرد، بنابراین باید همیشه با آمادگی، اتکا و اعتماد به نفس در خصوص مهارت و تخصص فردی و اجتماعی خود در جامعه ظاهر شد و از این طریق گام های مثبتی در راه دست یابی به آرزوها و اهداف خود برداشت.

در پایان ذکر این موضوع ضروری است که افراد موفق جامعه و به قول بسیاری از مردم، “خوش شانس”، همواره روی آنچه برنامه و هدف زندگی خود می نامند، با دقت کافی تمرکز می کنند و همراه سعی و تلاشی مجدانه به آنچه می خواهند، می رسند.

از این رو کسب موفقیت و برخورداری از شانس و یا اقبال برای این افراد تصادفی، اتفاقی و یا از پیش معین شده نیست، زیرا آنان علاوه بر استقبال توأم با شادمانی از رویدادهای خجسته و مطلوب، با آغوشی گشاده مسئولیت موارد نامطلوب و ناخوشایند زندگی خود را شجاعانه بر عهده می گیرند و از میان این مسائل نیز به خلق موقعیت هایی برای پیشرفت و ترقی می پردازند.