یکی از دوستانم عادت داشت که ناگهان کنترل اش را از دست بدهد. خلق‌وخوی تندش باعث شده بود چند شغل را از دست بدهد. در ازدواج به طلاق  تلخ برسد و ارتباطات زیادی را از دست بدهد. او می‌گفت من اهمیتی به این موضوع نمی دهم، من نمی‌خواهم احساساتم را در درونم نگه‌دارم و  هیجاناتم را توی خودم  بریزم . خواهرم یکی از این‌جور آدم‌ها هست و سردردهای میگرنی دارد من ترجیح می‌دهم سالم و سرزنده باشم و هیچ دوستی نداشته باشم تا اینکه عصبانیت خود را بروز ندهنم  بمیرم و تشییع جنازه   باشکوهی  برای من بگیرند.

دوست من مانند بسیاری از مردم باور دارد اگر عصبانی باشد و  خشم خود را خالی نکند نیروها و فشارهای هیجانی چنان به او فشار می‌آورند که باعث می‌شوند رگهای خونی‌اش ازهم‌گسسته شود. ازاین‌رو دوست من خیال می‌کند از دست دادن کنترل روشی ساده برای ابراز خشم  است.

انکار یا سرکوب احساساتتان شاید لبخند زدن درحالی‌که  عصبانی و  آزرده هستید ناسالم است درواقع بیشتر متخصصان توصیه می‌کنند که خشم  خود را بروز دهید و آن را سرکوب نکنید بهتر از  که عصبانیت را بیرون بریزید.

اما بهترین راه ابراز احساسات چیست؟ آیا گمان می‌کنید لازم است صدای خود را بلند کنید، روی میز  بکوبید، مشتتان را گره کنید و پاهای تان را به زمین کوبید؟  اگر عصبانی هستید آیا به راستی باید با داد و فریاد با دیگران حرف بزنید؟ آیا داد و فریاد زدن موقعیت بهتری برای شما به وجود می‌آورد؟ جواب همه این سؤالات نه است.  بیشتر اشخاصی که مثل دوست من رفتار می‌کنند به‌عنوان پرخاشگر شناخته می‌شوند. آن‌ها نمی‌دانند چطور احساسات خود را به‌آرامی بیان کنند. عصبانی و خشمگین شده و عدم کنترل ممکن است احساس  رضایت و آسودگی از واکنش  تند نسبت به دیگری منجر شود  اما بعدازآن عده زیادی به ناراحتی و آشفتگی قبل از انفجارشان  برمی‌گردند و باعث حفظ و هراس  از دیگران نیز می‌شوند.

اما در مواجهه با آزادی‌های جزئی اشخاصی هستند که به‌جای عصبانی شدن قاطعانه برخورد می‌کنند. آن‌ها در برابر توقعات نامعقول مقاومت می‌کنند آنچه را می‌خواهند درخواست می‌کنند بدون اینکه خشمگین شده یا دیگران را تحقیر کنند، موضعشان را محکم بیان می‌کنند.

به‌عبارت‌دیگر آن‌ها خشم و دیگر هیجانات خود را به‌طورجدی مستقیم و  معقول بیان می‌کنند.

اظهارات مستقیم و سریع از نطق‌های تند و هیجانی خیلی مؤثرتر است.

مثال : در گفتگوهای زیر میان دنیس و جک فرض کنید دنیس  هستید. به  حرف‌های جک  و اظهارات صریح و مستقیم او چطور پاسخ می‌دهید؟ جک از دنیس  عصبانی می‌شود و می‌گوید: حرامزاده  خیال می‌کنی کی هستی؟ چطور توانستی من را دور بزنی و درباره‌ی کار زیاد با رئیست  صحبت کنی؟  اظهار صریح جک به دنیس : از اینکه مرا دور زدی درباره کار زیاد با رئیسم صحبت کردی عصبانی هستم.

اگر می‌خواهی باهم کارکنیم بهتر است دیگر این رفتار را تکرار نکنی. اظهار صریح جک بخش را بدون سر کوبی یا انکار بیان می‌کنند و پاسخ دینی نیز بیشتر احتمال دارد که مثبت باشد. با پاسخ قاطعانه نه‌تنها نتایج بهتری به دست می‌آورید بلکه احتمال کمتری وجود دارد که به‌سلامتی تان آسیب برسانید.

پادزهرها

تلقین‌های اصلاحی

خشم خوب است اما بهتر است با قاطعیت ابراز  شود نه با پرخاشگری

از دست دادن کنترل به سود تو نیست

اگر جای او بودم دلم می‌خواست چطور عصبانیت نسبت به من ابراز شود

اگر از کوره دربروم مردم و هر چیز دیگری روی من نفوذ زیادی دارند

تنها افکار خودم است که می‌تواند مرا عصبانی کند                                                          

  موضوع: روانشناسی | برچسب ها : ,
   تاريخ:۹۵/۰۳/۲۲   ساعت:۱۰:۲۶ قبل از ظهر نظر بدهيد

پست هاي مرتبط

نظر شما چیست ؟