افسردگی در واقع یک بیماری فراگیر و لطمه زننده به روح و روان آدمیست که از مشخصات آشکار آن می توان به احساس پوچ بودن و ناراحتی ، احساس ناامیدی و یا بی ارزش بودن و حتی داشتن تفکرات منفی اشاره کرد . گفته می شود که افسردگی عموما با نشانه های فیزیکی همراه است که معالجه نسبت به آن چندان ثمر بخش نیست . عموما فرد مبتلا به افسردگی دارای رفتاری کند و آهسته است . محققان می گویند که سه گونه اختلال روانی به صورت افسردگی و افسردگی شیدایی . اینگونه اختلالات روانی در مقیاس های شدید و طول مدت ، نشانه هایشان با یکدیگر متفاوت هستند . محققان علوم رفتاری میگویند که افسردگیهای  پیشرفته نشانه ها و علایمی هستند که می توانند فعالیتهای روزمره ، مطالعات، خواب و خوردن و شرکت در فعالیتهای خوشایند و سرگرم کننده را تحت تاثیر قرار دهد . چنین حالتی ممکن است برای دفعات گوناگون در طول زندگی آدمی روی دهد. محققان معتقدند که نوع دیگر از افسردگی با درجه شدت پایین تر ، اختلال روانی به صورت افسردگی است که در واقع دارای نشانه هایی طولانی مدت است که براساس آن شخص از انجام مناسب فعالیتهای روزانه و یا برخورداری از احساساتی خوب و دلپذیر محروم می شود . بسیاری از مردم که مبتلا به این گونه از افسردگی هستند ، همواره دوره های پریشان خاطری قابل توجهی را در برخی از برهه های زندگی خود طی میکنند. محققان همچنین با اشاره به نوع سوم افسردگی و پریشان خاطری می گویند ، نوع سوم افسردگی که در واقع یک اختلال روحی شیدا گونه است ، نام بیماری افسردگی دو قطبی را نیز به خود گرفته است. این نوع از افسردگی البته به به اندازه دو نوع قبلی ذکر شده ، موجب ایجاد تغییراتی در خلق و خوی آدمی می شوند . در پاره ای از مواقع احساسات و خلق و خوی آدمی ، دارای جوش و خروشی هایی شده ، با این حال در بیشتر مواقع این احساسات رنگ رخوت و سستی به خود می گیرند . هنگامی که یک شخص مبتلا به این نوع افسردگی دوران بیماری خود را طی کند . می توان گفت که شخص تمامی نشانه های مربوط به این بیماری را از خود بروز می دهد . این نوع از ابتلا به افسردگی و پریشان خاطری ، در بیشتر مواقع ، تفکر ، قوه متفاوت ، حتی رفتارهای اجتماعی را تحت تاثیر قرار می دهد که در نتیجه به بروز مشکلات جدی برای شخص و اطرافیان منجر می شود. محققان می گویند که هنوز درمان دقیقی برای اینگونه از افسردگی دریافت نشده است .

علایم ابتلا به افسردگی

محققان علوم روانشناسی و روانپزشکی بر این باورند که اشخاصی که به نوعی به افسردگی و پریشان خاطری مبتلا هستند ، لزوما تمامی نشانه های این بیماری را درخود ندارند ، گاهی فردی مواردی از علایم این بیماری را از خود بروز می دهد و گاهی نیز شخص دیگر پیدا می شود که حداکثر این نشانه ها را در رفتار و احساسات خود بروز می دهد. این اعتقاد علمی وجود دارد که با توجه به شخص ، شدت علایم ابتلا به افسردگی و پریشان خاطری در دوره های مختلف زندگی متفاوت هستند . با این حال نشانه ها و علایم شناخته شده این بیماری عبارتند از :

-     ناراحتی همیشگی ، احساس پوچ بودن، پریشان خاطری ، احساس ناامیدی و بدبینی و احساس گناهکار بودن ، بی ارزش بودن و ناکار آمد بودن

-          از دست دادن علایق و تفکرات دلپذیر در جریان تفریحات و سرگرمی ها

-          کاهش قوای بدن و کرخت و سست شدن رفتار

-          داشتن مشکلات در امر تمرکز به خاطر آوردن امور و تصمیم گیری

-          پریدن از خواب و یا خواب زیاد

-          از دست دادن میل به غذا خوردن و کاهش وزن و حتی بالعکس داشتن میل شدید به خوردن غذا و خواب زیاد

-          به مرگ و خودکشی فکر کردن و تلاش جهت خودکشی

-          احساس خشم و بی حوصلگی

-          علایم فیزیکی طولانی مدت که معالجات پزشکی پاسخگوی آنها نیستند از جمله سردرد و دردهای مزمن

-          عصبانیت غیر معمول

-          کاهش نیاز برای خوابیدن

-          صحبت کردن زیاد

-          کاهش قوای قضاوت و داوری

-          رفتارهای نادرست  اجتماعی

-           

علل ابتلا به افسردگی

برخی از انواع افسردگی و پریشانی خاطر در خانواده ها همه گیر می شوند که نشان دهنده آن است که در واقع سستی رفتاری در میان افراد یک خانواده می تواند منشا وراثتی داشته باشد . همچنین این باور علمی و روانشناختی وجود دارد که در برخی از خانواده ها به نظر می رسد که افسردگی های پیشرفته نسل به نسل بروز می کنند . هر چند تحقیقات نشان داده اند این امکان وجود دارد که پریشان خاطری و افسردگی پیشرفته در خانواده هایی که سابقه این بیماری ندارند نیز ظهور یابد . با این حال یک نکته محرزست و آن اینکه چه از طریق وراثتی و یا خیر ، اختلالات رفتاری مربوط به پریشان خاطری وافسردگی اغلب مربوط به بروز تغییراتی در ساختار بدن یا عملکرد آن است . تحقیقات نشان می دهند افرادی که دارای سطح پایینی از خود باوری هستند واغلب نگاه بدبینانه ای نسبت به خود و دنیای اطرافشان دارد و نیز به سرعت تحت فشار استرس های  محیطی مستاصل می شوند ، آمادگی کامل برای ابتلا به افسردگی دارند . از سوی دیگر تحقیقات سالهای اخیر نشان می دهند که تغییرات فیزیکی در بدن انسان می تواند با تغییرات روحی و روانی نیز همراه باشد . برای این اساس گفته می شود که بیماری هایی از جمله اختلالات مغزی ، سکته های مغزی و حملات قلبی ، سرطان ، پارکینسون و اختلالات هورمونی می تواند عامل ابتلا به افسردگی شوند که در نتیجه موجب آن می شوند که شخص بیمار ، سست و کرخت شده و اقدامی جهت مراقبت از خود در برابر این بیماری ها صورت ندهد و بدین ترتیب بهبود شخص همواره به تعویق می افتد .