تشخیص نفود، عبارت است از پردازه تشخیص تلاش هایی که برای دسترسی غیر مجاز یک شبکه یا کاهش کارآیی آن انجام می شوند . در تشخیص نفوذ باید ابتدا درک صحیحی از چگونگی انجام حملات پیدا کرد . سپس بنابر درک به دست آمده ، روشی دو مرحله ای را برای متوقف کردن حملات برگزید . اول اینکه مطمئن شوید که الگوی عمومی فعالیت های خطرناک تشخیص داده شده است . دوم اینکه اطمینان حاصل کنید که با حوادث مشخصی که در طبقه بندی مشترک حملات نمی گنجد به سرعت رفتار می شود. به همین دلیل است  که بیشتر سیستم های تشخیص نفود (IDS ) به مکانیزم هایی برای به روز رسانی نرم افزارشان متکی هستند که برای جلوگیری از تهدیدات شبکه به اندازه کافی سریع هستند . البته تشخیص نفوذ به تنهایی کافی نیست و باید مسیر حمله را تا هکر دنبال کرد تا بتوان به شیوه مناسبی با وی نیز برخورد کرد .

 

انواع حملات شبکه ای با توجه به طریقه حمله

یک نفود به شبکه معمولا یک حمله قلمداد می شود . حملات شبکه ای را می توان بسته به چگونگی انجام آن به دو گروه اصلی تقسیم کرد . یک حمله شبکه ای را می توان به هدف نفوذگر از حمله توصیف به مشخص کرد . این اهداف معمولا از کار انداختن سرویس(DOS ) یا Denial of Service یا دسترسی غیر مجاز به منابع شبکه است .

۱ـ حملات از کار انداختن سرویس : دراین نوع حملات هکر استفاده از سرویس ارائه شده توسط  ارائه کننده خدمات برای کاربرانش را مختل می کند . در  این حملات حجم بالایی از درخواست ارائه خدمات به سرور فرستاده می شود تا امکان خدمات رسانی را از آن بگیرد . در واقع سرور به پاسخگویی به  درخواست های بی شمار هکر مشغول می شود و از پاسخگویی به کاربران واقعی باز می ماند.

۲ـ حملات دسترسی به شبکه : در این نوع از حملات نفوذگر امکان دسترسی غیر مجاز به منابع شبکه را پیدا می کند. و از این امکان برای انجام فعالیت های غیر مجاز و  حتی غیر قانونی استفاده می کند . برای مثال از شبکه به عنوان مبدا حملات DOS خود استفاده می کند تا در صورت شناسایی مبدا خود گرفتار نشود . دسترسی به شبکه را می توان به دو گروه تقسیم کرد . 312

الف ـ دسترسی به داده : در این نوع دسترسی ، نفوذگر به داده موجود بر روی اجزا شبکه دسترسی غیر مجاز پیدا می کند . حمله کننده می تواند یک کاربر داخلی با یک فرد خارج از مجموعه باشد . داده های ممتاز و مهم معمولا تنها در اختیار بعضی کاربران شبکه قرار می گیرد و سایرین حق دسترسی به آنها را ندارند . در واقع سایرین امتیاز کافی را جهت دسترسی به اطلاعات محرمانه ندارند. اما می توان با افزایش امتیاز به شکل غیر مجاز به اطلاعات محرمانه دسترسی پیدا کرد . این روش به تعدیل امیتاز مشهور است .

ب ـ  دسترسی به سیستم : این نوع حمله خطرناک تر و بدتر است و طی آن حمله کننده به منابع سیستم و دستگاه ها دسترسی پیدا می کند. این دسترسی می تواند شامل اجرای برنامه ها روی سیستم و به کار گیری منابع آن برای اجرای دستورات حمله کننده باشد . همچنین حمله کننده می تواند به ذخیره سازی دسترسی پیدا کند . حملات اسب تروا ، Brute Force  و یا استفاده از ابزارهایی برای تشخیص نقاط ضعف یک نرم افزار نصب شده روی سیستم از جمله نمونه های قابل ذکر از این نوع حملات هستند .فعالیت های مهمی که معمولا پیش از حملات DOS و دسترسی به شبکه انجام می شود . شناسایی یا reconnaissance است . یک حمله کننده از این فاز استفاده می کند . این کار می تواند به کمک بعضی ابزارها آماده انجام پذیرد که به بررسی پورت های رایانه ای موجود روی شبکه می پردازند و آمادگی آنها را برای انجام حملات مختلف روی آنها بررسی می کنند .

 

انواع حملات شبکه با توجه به حمله کننده

حملات شبکه ای را می توان با توجه به حمله کننده به چهار گروه تقسیم کرد:

۱ـ حملات انجام شده توسط کاربرد مورد اعتماد (داخلی ) : این حمله یکی از مهمترین و خطرناکترین نوع حملات است . چون از یک طرف کاربر به منابع مختلف دسترسی دارد و از طرف دیگر سیاست امنیتی معمولا محدودیت های کافی درباره این کاربران اعمال نمی کنند .

۲ـ حملات انجام شده توسط افراد غیر معتمد ( خارجی ): این معمول ترین نوع حمله است که یک کاربر خارجی که مورد اعتماد نیست شبکه را مورد حمله قرار می دهد . این افراد معمولا سخت ترین راه را پیش رو دارند . زیرا بیشتر سیاست های امنیتی درباره این افراد تنظیم شده اند .

۳ـ حملات انجام شده توسط هکرهای بی تجربه : بسیاری از ابزارهای حمله و نفوذ روی اینترنت وجود دارند. در واقع بسیاری از افراد بدون تجربه خاصی و تنها با استفاده از ابزارهای آماده برای شبکه ایجاد مشکل کنند .

۴ـ حملات انجام شده توسط کاربران مجرب : هکرهای با تجربه وحرفه ای در نوشتن انواع کدهای خطرناک متبحرند . آنها از شبکه و پروتکل های آن و همچنین از انواع سیستم های عامل آگاهی کامل دارند . معمولا این افراد ابزارهایی تولیدمی کنند که توسط گروه اول به کار گرفته می شوند . آنها معمولا بیش از هر حمله آگاهی کافی درباره قربانی خود کسب می کنند .

 

پردازه تشخیص نفوذ

با به حال با انواع حملات آشنا شدیم . حال باید چگونگی شناساسی حملات و جلوگیری از آنها را بشناسیم . امروزه به دو روش اصلی برای تشخیص نفوذ به شبکه ها مورد استفاده قرار میگیرد .

 

۱ـ IDS مبتنی بر خلاف قاعده آماری

۲ـ IDS مبتنی بر امضا یا تطبیق الگو

 

روش اول مبتنی بر تعیین آستانه انواع فعالیت ها روی شبکه است ، مثلا چند بار یک دستور مشخص توسط یک کاربر در یک تماس با یک میزبان (host) اجرا می شود . لذا در صورت بروز یک نفود امکان تشخیص آن به علت خلاف معمول بودن آن وجود دارد. اما بسیاری از حملات به گونه ای هستند که نمی توان به راحتی و با کمک این روش آنها را تشخیص داد . در واقع روشی که در بیشتر سیستم های موفق تشخیص نفوذ به کار گرفته می شود . IDS مبتنی بر امضا یا تطبیق الگو است.  منظور از امضا مجموعه قواعدی است که یک حمله در حال انجام را تشخیص دهد با مجموعه ای از قواعد بار گذاری می شود . هر امضا دارای اطلاعاتی است که نشان می دهد در داده های در حال عبور باید به دنبال چه فعالیت هایی گشت . هر گاه ترافیک در حال عبور با الگوی موجود در امضا تطبیق کند پیغام اخطار تولید می شود و مدیر شبکه را از وقوع یک نفوذ آگاه می کند . در بسیاری از موارد IDS علاوه بر آگاه کردن مدیر شبکه با کمک یک فایروال و انجام عملیات کنترل دسترسی با نفوذ بیشتر هکر مقابله می کند . اما بهترین روش برای تشخیص نفوذ استفاده از ترکیبی از دو روش فوق است .  

iranew
iranew@gmail.com

One thought on “نفود هکرها را چگونه بشناسیم”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *